Piwo

O typie i gatunku p. decyduje zawar­tość składników rozpuszczonych, czyli tzw. ekstraktu, i alkoholu, tak­że barwa i charakterystyczny smak. Produkowane obecnie p. dzielą się na p. jasne i ciemne oraz p. dolnej i górnej fermentacji; do ważniej­szych typów p. dolnej fermentacji należą: pilzneńskie (jasne, silnie pieniące się, z lekką goryczką), dortmundzkie (jasne, moc­niejsze, słabo pieniące się), monachijskie (ciemne, słod-kawe, mniej chmielone, pełne); p. górnej fermentacji są rzadsze i dość różnorodne w typie (m.in. p. grodzi­skie). Specjalną grupę stanowią p. lecznicze (rozpo­wszechnione gł. w Anglii), zawierające dodatek ziół (np. p. gorzkie z piołunem, p. moczopędne z jałowcem, gor­czycą). P. ma działanie pobudzające apetyt i trawienie oraz pewną wartość odżywczą; zawartość kwasu węglo­wego nadaje orzeźwiający smak; wartość kaloryczna I litra p. jasnego ma 245 kcal, p. ciemnego — 354 kcal. Spożycie roczne p. na 1 mieszkańca w Polsce wynosiło w latach trzydziestych ok. 3,8 litra, w 1950— 14 1, w 1960 — 22,41; 1962 (na 1 mieszk.) spożyto w Belgii — 1301, NRF — 1221, Austrii — 901, Szwajcarii — 75 1.